Bekijk Huisarts aan het werk ANP

Twee jaar lang al worstelt de Eerste Kamer met de invoering van een landelijk elektronisch patiëntendossier (EPD).

Deze week besloot minister Schippers (Volksgezondheid) de behandeling opnieuw op te schorten (tot 29 maart), om te kijken of en hoe ze aan alle bezwaren tegemoet kan komen. Bezwaren die liggen in de sfeer van de privacy.

Valt zo'n landelijk systeem voor de uitwisseling van gevoelige patiëntengegevens wel te beveiligen? Wegen de voordelen wel op tegen de risico's?

Ja, zegt Bart Jacobs, hoogleraar computerbeveiliging in Nijmegen. Nee, stelt Guido van 't Noordende, onderzoeker aan de Universiteit van Amsterdam.

Lees, en oordeelt u zelf.

Bart Jacobs: Landelijk dossier dient zorg én patiënt

Guido van 't Noordende: Kans op misbruik is te groot

Reacties:

Ik ben tegen een epd. Ik merk nu al dat je amper je klacht bij de medici kwijt kan, via electronisch dossier vinden de heren dat ze al op de hoogte zijn, dit bemoeilijkt mijn relatie met de behandelende arts. Het maakt mij onzeker en wantrouwend en maakt een zinnig gesprek onmogelijk. Als het epd toch doorgedrukt wordt, dan vind ik dat ik dat in eigen beheer mag hebben. Ik ben van ha veranderd en toen bleek dat veel gegevens niet klopte, toch werd daaraan gerefereerd. Ik ben echt wel trouw, maar kan dat alleen maar zijn als ik voldoende op de hoogte ben. Waarom zo geheimzinnig? Als ik mijn eigen dossier beheer, dan kan ik dat zelf wel overhandigen. Ik vind dat ik dat graag even in uw beoordeling mee wil laten wegen.

vr gr A Moller

Bij deze wil ik reageren op de informatie op de site van nieuwsuur over het EPD.
Allereerst is het fijn niet eenzijdige informatie aan te treffen, hetgeen bij dergelijke onderwerpen de facto de norm is (geworden). Dank hiervoor! Inhoudelijk wil ik opmerken dat, wat mij betreft, de argumenten van de heer Jacobs weinig en die van de heer Van 't Noordende veel hout snijden. Jacobs maakt in het geheel niet aannemelijk - laat staat duidelijk - waarom een standaardisatie van het patientdossier tot excessief langdurige opslag van informatie en centraal georganiseerd gebruik zou moeten leiden en waarom de patient niet zelf de regie over zijn medische gegevens zou mogen/kunnen voeren. Het optimisme van Jacobs wordt niet geschraagd door de wetenschap dat beveiligingsmethoden en -technieken met betrekking tot privegegevens gretig aftrek vinden in het buitenland, de VS voorop. De praktijk bewijst dat (personen in) Nederland op dit punt niet in het bezit zijn van de "Steen der Wijzen". En al helemaal niet bij de overheid, waar respect voor de privacy ver te zoeken is en de regels omtrent het vernietigen van eenmaal vastgelegde informatie stelselmatig NIET worden nageleefd.
Desalniettemin wordt er o.a. door Jacobs met veel energie "kolen" in het vuur van de "rijdende trein" gestort, terwijl het langzamerhand verstandig(er) wordt om met het volle gewicht aan de (nood)rem te gaan hangen. Nu is van de heer Jacobs bekend dat hij voorstander is van centrale/langdurige opslag van electronische gegevens. Op zijn weegschaal is weinig plaats voor het gewicht van de privacy. Uit de argumenten van de heer Van 't Noordende maak ik op dat deze hier meer plaats aan toebedeeld op zijn weegschaal.
Hoogachtend, R.C. van der Zant