Chritian Wulff (bron: EPA)

Buitenlandcoördinator Dieuwke van Ooij blogt over het aftreden van de Duitse president Christian Wulff.

Het is een onmogelijk Duits woord waarover de Duitse president Christian Wulff is gestruikeld: Vorteilsannahme.

Bij Wikipedia valt te lezen wat het formeel juridisch inhoudt,  maar het woord is eigenlijk te klein om het jarenlange gerommel en gesjacher van Wulff in de tijd dat hij in Hannover de deelstaat Nedersaksen regeerde, goed uit te drukken.

Vorteilsannahme is in het Nederlands nog het best te vertalen met ‘zelfverrijking’. Niet dat hij steekpenningen heeft aangenomen of een greep in de kas heeft gedaan. Nee, dan was het allemaal heel eenvoudig. Wulff heeft dingen gedaan waar collega’s in landen als Italië en Griekenland niet van opkijken.

Plakband

Hij ging bijvoorbeeld op vakantie op het Duitse waddeneiland Sylt met een filmproducent die mogelijk een deel van de rekening betaalde en brak daarna een lans voor de financiering van de Duitse filmindustrie. Erg? Nee, niet erg – als het al is gebeurd- maar in Duitsland wel. Iedereen die in Duitsland in dienst is van de overheid weet hoe erg het is.

Mijn vriend, die in dienst is van de deelstaat Brandenburg, mag voor een lezing geen fles wijn aannemen en in een dienstauto mag hij niet van de voorgeschreven route afwijken om te tanken. Voor ieder rolletje plakband moet een schriftelijke verantwoording worden geschreven. Corruptiebestrijding is een van de Duitse wapens om de geloofwaardigheid van de politiek - na het dramatische derde rijk – overeind te houden.

Maar of Wulff echt de regels heeft overtreden, moet nog worden vastgesteld. En dus gaat het hier eigenlijk veel meer om de geloofwaardigheid van het ambt. Dat heeft ie vakkundig om zeep geholpen.

Ranzige uitstraling

De tatoeage (bron: DAPD)

Eigenlijk had hij al voordat hij president werd een ietwat ranzige uitstraling. Ik herinner me nog dat hij als minister-president zijn toenmalige vrouw verliet omdat hij zijn huidige vrouw zwanger had gemaakt. Op zich geen misdaad maar voor een rechtgeaarde katholiek toch een mogelijk einde van de carrière. Wulff nam twee weken bedenktijd en belde in die tijd de boulevardkrant Bild. Toen hij na de bedenktijd besloot om zijn vrouw te verlaten en voor de nieuwe (zwangere) vrouw te kiezen, had Bild de exclusieve rechten voor het nieuwe geluk in de zak.

Tatoeage

Ze mochten bijvoorbeeld als eerste over de tatoeage van de nieuwe mevrouw Wulff berichten. En daar moet ik aan denken als ik Bettina Wulff met decente kledij zie staan terwijl haar man zijn aftreden bekend maakt. De tatoeage moest hem aanvankelijk een flitsend imago geven. Helaas is hij als stoffige CDU-man daarna ook iets te soepel geweest met flitsende vrienden. Dezelfde Bildzeitung die hem eerst hielp aan een nieuw imago heeft zijn carrière uiteindelijk vernietigd.

Waarschijnlijk was de wederzijdse oude afspraak tussen krant en ambtsdrager afgelopen op het moment dat Wulff president werd. Maar eigenlijk heeft niet de krant schuld maar Wulff zelf. Hij moest aftreden omdat hij geen idee heeft en had wat een passende uitstraling is voor een staatshoofd. Dat is hem noodlottig geworden, niet de ontbrekende bonnetjes van een reisje naar Sylt. Daar helpt zelfs de tatoeage van zijn vrouw niet.