Waarom krijgt de advocaat van de dader, en de zoon van de dader een platform als Nieuwsuur om een zielig verhaal af te steken. (J.W.)

Het moet me toch van het hart dat ik het riool-journalistiek vind om de bijrijder van het file-ongeluk aan het woord te laten. En dat nagenoeg kritiekloos. (JvdL)

Waarom krijgen benzinedieven en “moordenaars” zendtijd? (P.K.)

Antwoord redactie:

Het interview met de zoon van de bestuurder die zaterdag 22 oktober een dodelijk ongeluk veroorzaakte op de A2, heeft veel reacties losgemaakt. Waarom liet Nieuwsuur hem aan het woord?

Om eerst een misverstand uit de weg te ruimen: een aantal kijkers verwijt Nieuwsuur de man zendtijd te hebben gegeven. Daar is geen sprake van. Het is niet de taak van een journalistieke rubriek iets of iemand zendtijd te gunnen. Die zendtijd is en blijft van Nieuwsuur en dient uitsluitend voor het uitoefenen van onze taak: het publiek op kritische en onafhankelijke wijze te informeren en inzicht te verschaffen in actuele kwesties.

Het ongeluk zelf was al drie dagen oud op het moment dat Nieuwsur besloot er aandacht aan te besteden. De reden om dat te doen, was de ontstane discussie over de (legitieme) vraag of de politie niet te veel risico heeft genomen door een file te creëren om een benzinedief in zijn vlucht te stuiten. Van belang is dan de precieze toedracht van de vlucht, maar veel is nog onduidelijk. De politie heeft de zaak “in onderzoek” en was niet bereid er dieper op in te gaan. Reden voor Nieuwsuur om de zoon van de bestuurder te ondervragen. Hij toonde zich bereid zijn versie van het voorval voor de camera te vertellen, zij het onherkenbaar.

Over de vraag of zo’n interview met een getuige à charge veel kan opleveren valt misschien te twisten. Duidelijk werd in elk geval dat het er op de A2 nogal wild aan toeging, in de minuten die aan het ongeluk vooraf gingen. Voor de zoon reden de politie verantwoordelijk te houden voor het ongeluk, “want ze wisten allang dat stoppen geen optie was”.

Geen weldenkend mens zal op grond van deze verklaring tot de conclusie komen dat de chauffeur van de vluchtende auto vrijuit gaat of geen schuld heeft aan het ongeluk. Zoals ook geen weldenkend mens de uitspraak van zijn advocaat serieus zal nemen: dat het negeren van een stopteken nog geen strafbaar feit is. Vast staat wel dat de politie risico’s neemt als het nietsvermoedende automobilisten inzet als wegblokkade.

Het interview bevestigt de indruk dat die risico’s misschien wel te groot zijn geweest en is daarom een zinvolle aanvulling in de discussie in welke mate het verantwoord is publiek te gebruiken als instrument in het uitoefenen van de politie-taak. Die discussie is nog niet voorbij. De politie heeft nog wat vragen te beantwoorden.

Wordt dus vervolgd.